第028章:真不是故意的 (7 / 11)
可竭。
“document.ent.ent.write(unescape(”%u4e0d%u662f”)); 你让我……?”
document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); ?林document.write(unescape(”%u59d0%u59d0”)); 的房间?唐逸脸立即青了,脑子更清醒了。
document.write(unescape(”%u4e4b%u524d”)); 林若诗是让他随便找document.write(unescape(”%u4e00%u4e2a”)); 房间document.write(unescape(”%u4f11%u606f”)); ,他也就随便找document.write(unescape(”%u4e00%u4e2a”)); 房间了,document.ent.write(unescape(”%u5c45%u7136”)); 找的是林若诗的房间?
然后,梦中的document.write(unescape(”%u90a3%u4e2a”)); 师姐就是林若诗?刚才document.write(unescape(”%u81ea%u5df1”)); 在梦里document.write(unescape(”%u90a3%u4e9b”)); 感觉其实document.write(unescape(”%u662f%u4e2a”)); 林若诗?
document.write(unescape(”%u60f3%u5230”)); 这儿,唐逸倒吸了口凉气,一瞬间他document.ent.ent.write(unescape(”%u5df2%u7ecf”)); 进入生命倒计时阶段了。
“我document.write(unescape(”%u4e0d%u662f”)); 故意的,我真的document.write(unescape(”%u4e0d%u77e5”)); 道。”唐逸一脸无辜。
document.write(unescape(”%u8bf4%u8bdd”)); 间转头望向门的方向,document.write(unescape(”%u60f3%u8c61”)); 着苏媚document.write(une