第028章:真不是故意的 (6 / 11)
te(unescape(”%u4e0d%u77e5”)); 道发生了document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); ,林document.ent.write(unescape(”%u600e%u4e48”)); 在这儿啊?document.write(unescape(”%u800c%u4e14”)); 还在document.write(unescape(”%u81ea%u5df1”)); 被窝里。
主动投怀送抱?汗,这表情可一点也不像,这眼神,几乎都能将document.write(unescape(”%u81ea%u5df1”)); 大卸八块了。
“啪!”
香风一过,document.write(unescape(”%u4e00%u4e2a”)); 巴掌重重地掌掴在唐逸document.write(unescape(”%u8138%u4e0a”)); 。
清醒了,这下彻底清醒了,可是,document.ent.write(unescape(”%u4e0d%u77e5”)); 道到底document.ent.write(unescape(”%u56de%u4e8b”)); 儿,发生document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); 了?
“林document.write(unescape(”%u59d0%u59d0”)); ?”唐逸快哭了,document.write(unescape(”%u8138%u4e0a”)); 火辣辣的,鼻子酸溜溜的,这document.write(unescape(”%u600e%u4e48”)); 还打人了?
“你干document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); ?”林若诗对唐逸质document.write(unescape(”%u95ee%u9053”)); 。
唐逸道:“没干document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); ,睡觉啊,为document.write(unescape(”%u4ec0%u4e48”)); 踢我、蹬我又打我?”
“这是我的房间,谁让你进来的!”林若诗怒不